ماه من
و تو ای نازنینم،دیگر ارام باش که کلبه کنعانیت خزانی را نخواهد دید...
چون تو ماه منی در شب های تاریک و تنهائیم...!!!
مــاه مــن غصـه نخور ، زندگی جـذر و مد داره
دنیامــون یــه عـالمــه ، آدم خوب و بـــد داره
ماه من غصه نخور، همه کـه دشمن نمی شن
همه که پـرازِ ترک ، مثلِ تـو و مـن نمی شن
ماه مـن غصــه نخـور ، مثِـل مــا ها فــراوونــه
خیلی کم پیـدا میشه ، کسی رو حرفش بمونه
ماه من غصه نخــور ، گـریـه پنـاه آدمـــاست
تـر و تازه مونـدن گل ، مـال اشـک شبنماس
ماه من غصه نخور، زندگی خوب باشه یـا زشت
شایــد هـم خدا بخواد ، فرداها شــــد مثل بهشت
ماه من غصه نخور ، باز داره فصل سیب میشه
می دونم گاهی آدم ، تو وطنش غریب میشه
ماه من غصه نخور ، ماه ها که تب نمی کنن
مــاهــا کــه از ادمـا ، کمـک طلب نمـی کنن
مـاه مـن غصـه نخـور ، شمــدونیا صورتی انــد
دلایـی کــه بشکنن ، چـــون عاشقن قیمتی انــد
ماه من غصه نخور ، سبک می شی بارون بیاد
تــوی عاشقی بایــد ، نترسی از کــم و زیــاد
ماه مـن غصه نخور ، خاطره هــامــون کودکن
تـوی ایـن قصه دلا ، یــه وقتایــی عــروسکن
مـاه مـن غصه نخــور، تاب بــازی افتــادن داره
زنـدگـی شکستن و دو بــاره دل دادن داره
مـاه مـن غصه نخور ، گل ها میـان عیــادتت
بــه نتیجه می رسه ، آخـر یـــه روز عبـــادتت
مـاه مـن غصه نخـور ، دنیـا رو بسپار بــه خــدا
هر دومـون دعـا کنیم ، تو هم جـدا ، منم جــدا