چشمه دل

نـــه  از  آشنــایــان  وفــــا   دیــده ام

نه  در باد ه نوشــان  صفــا  دیــده ام

ز نـــامــــردمیهــا  نـــرنجــــد  دلــــــم

که از چشم  خود  هم  خطا  دیده ام

بــه  خاکستــر دل  نگیــــرد  شــــرار

مــن از بــرق چشمی  بلا  دیـــده ام

وفــای  تــو را  نــازم ای اشک  غـــم

که در دیـــده عمری  تــو  را  دیده ام

دگـر مسجـدم خانه ی  تـوبه  نیست

کــه در اشـک  زاهــد ریــا  دیــده ام

نه  ســودای  نــام  و نـه  پـروای ننگ

از این خرقه پوشان چه ها دیــده ام

طبیبا, مکـن  مَنعَم  ا ز  جــام  مــــی

کــــه  درد  درون  را  دوا  دیــــده ام

حریم  خدا  شد  چه  شب ها  دلــم

که  خود ر ا ز عالـم  جـدا  دیــده ام

از انــرو  نریــزد  سرشکم  ز چشــم

که د ر قطره هایش  خــدا  دیده ام

برو صاف شو  تا خــــدا بین شـــوی

ببین  من  خــدا  را  کجـا  دیــده ام