رویای غم
شبی در خواب غفلت خواب دیدم
در آن شب چشمه ی مهتاب دیدم
بدورش طفلکی در اوج بازی!!
خودش افسرده در آغوش سازی
کناره پنجــره چشمان او اشک
پر از امید نه!! گریان پر از رشک
و قلبش چون شباهنگی پر از تاب
هراسان می تپید بـر نور مهتاب
و او با هر نگاهش قصه ای داشت
به دنبال سکوتس غصه می کاشت
که ای کاش چون جوانی شاد بودم
برای قاصدک های نگاهی باد بودم
برای بودن آن عاشقی های مجازی
همان مهتاب شاکی بود به لجبازی
عجب دنیای غم سازیست خواب هم
که ما را تا ثریا هم صدا بــــود
همانطوری که تا اوج فلک بــرد
زمانه حق این نادم چرا خـورد
ببین تنها شـدم از عشق کــوری
تمــام قصــــه ام فرجـــام دوری
نگاه شوم آن کوکوی شب بــود
که بر بخت شبم اواز می خواند
همان طوری که آمد پـــر بهانه
همانگونه رمید چون یک ترانه
ببین آن لاله های ســرنگو ن را
چگونه در دلم روئید و پژمرد
کناره شعمـــدانی های بـــی نور
ببین خواب خیال پنجره کــور
ببین رویای من رویای شب بــود
همان رویا!!! نه آن هم کوه غم بـود