جا مانده

 

به تو ای بنده خالی ز عناد و ز حسد

به تو می گویم ؛ تو

تو که پرواز کنان در سفری

تو در پیش نگاهت

به ملاقات خدا منتظری

به تو می گویم ؛ تو

در بلندای بزرگ نظرت

در دعای فرج

و

در دعای سحرت

به تو می گویم ؛ تو

و در آن گردش هفتائی خود چون قمرت

غرق در عالم روحانی و بی خود شدنت

به تو می گویم ؛ تو

و به آن شهر منور مشرف شدنت

غافل از هر چه در این خاک گریبان تو بود

به تو می گویم ؛ تو

که به هنگام مناجات مرا یاد کنی

من جا مانده بسی

محتاجم....