الــــهی دختـــرم ، یادت  همیشــه

به شکل جنگل و  همچون یه بیشه

همیشه سبز و خرم ، شـاد  باشه

بمـــاند در دلــــم زنـــده همیشـــه



بــــرای  روز میلادت ،  عــــــــزیزم

خریدم چهـل چراغی ریشه ریشه

کشیــدم  در تمـــــــام آسمــــانها

به شکل ، نقطه چینــی از اتیشه

 

نظرکن برسیاهی، شب که میشه

ببین یادت همیشه چون نقوشــی

می پاشه بر سیاهــی نقطه نقطه

سراســـراسمـان، نقاشـی میشه

 

عـــــــزیزم گوهـــــر یادت همیشــه

در این سینه که چون  ائینه  صافه

چنان  اتشفشانـــــی در کــــویری

به شکل عاشقـی پاشیـده میشه

 

تو در راه سعــــادت ، گـــیر پیشــه

منـــم  با قـــــــدرت  پروردگـــــــارم

پناهت می دهــــم بر آن یگــــــــانه

که زنده باشـــی و سالـم همیشه

 

بـــــرایت  ، ارزوهــــــای  زیـــــــادی

تلنبــــور کــرده ام  بـر  ایـن   جبینم

خداوندا  بســــاز ، ابزار  هستـــــی

همان  میشه، که غیر از آن نمیشه

 

محمود ملکوتی