بی تو  یک روز ، در  این فاصله ها  خواهم  مــرد

مثل یک آه شکسته ،در ته قافیه ها خواهم مرد

 

تو  که  رفتی ، همه ی  ثانیه ها  سایه  شدند 

سایه  در سایه ی  آن ، ثانیه ها  خواهـم  مـرد 

 

شعله ها  ، بی  تــو  ز بی  رنگی  دریا   گفتند 

موج  در موج ، در  این  خاطره ها خواهم  مــرد

 

گــم  شــدم ، در  قــدم  دوری  چشمان  بهار

بی تو  هر  روز ، در این عاطفه ها  خواهم مرد

 

فریاد ؛ در این شهر ستم ، نیست  مرا دادرسی

دریاب دلم را ، من از  این ظلم زمان خواهم  مـرد

 

بغض  باران  چکــد از ، غصــه ی  ابــر  در  پائیـز

مشو شاداب ، از این  اشک  روان خواهم  مـرد

 

چــو  سبک  ساری  مـرغان  ، پـی  آغــاز  بهار

نیست  بالی ،من از این درد و فغان خواهم مـرد

 

کوچــه های  سفـرم ، بسته  بــه   تالار  زمــان

گر چه پرواز کنم دور ،به کویت نگران خواهم مـرد

 

آشیانم  ز تـو  خالیست ،کـه بس نیست خـزان؟

گر نيايي ،بی  تــو  ای ، دُر گران  خواهــم  مـرد

 

آرزوئـی  بـه  دلــم  مـانـده  بـه  هنگــام   وداع

بی تو  و  روی تو  و  عشق  نهان ،خواهم  مـرد