خطایی است سه گانه در این روزگار کلان

بــه در آورد کــرده ا ت خشـم آن  بی کران

یکی  کبر  بـی حـد  از  ایــن  بنده   ناتوان

دگـــر   آن گنــاه  کبیــره  بـــه حـــد   روان

و سـوم  سپـردن  دلت  را  به  مال  جهان

به  حدی  که  منکر  شوی  خالق  مهربان

 

شعر از خودم...........