رفتی  دلم  شکستی  این  دل  شکسته  بهتر

پوسیده  رشته  عشق  از هم  گسسته  بهتر



مـن  انتقام  دل را  هـــرگز  نگیرم  از  تـــو

این رفته  راه  ناحق در  خون  نشسته  بهتر



در بــزم  باده  نوشان  ای غافل از  دل مــن

بستی  دو  چشم و گفتی میخانه  بسته  بهتر



چون لاله های خونین ریزد سرشکم امشب

برگور عشق دیرین  گل  دسته  دسته  بهتر



آیینه  ایست  گــویـا  ایــن  چهره ی  غمینم

تا  راز  دل  نــدانی  در هــم  شکسته  بهتر



فرســوده  بند  الفت  با  صــد  گــره  نیرزد

پیمان  سست  و بیجا ای  گل  نبسته  بهتر



گــر یادگار باید  از  عشــق  خانه  سوزی

داغی هما  به سینه  جانی که  خسته بهتر

 

هما میرافشار