بگیــر از مـن  تنهائیمـو ، کــه  دیگه ، زبـــون  شدم

منم از نسلهای  سوختم، می بینی ، حروم  شدم

دل  مــن خــوش شـــده  بــا نــوشتن  دو  بیتیــام

 مثـل  خیلی ها، منــم چشـام  تـره، بــارون شدم

شکــوه و شکایتـی ، از روزگار نامــراد هــم  نـدارم

امــا درد مـن اینــه  ،گـــرون بــــودم ،ارزون  شـدم

دسـت  روزگــــار، هــــزار  بـــالا  و  پــائینــی  داره

بــا تمــوم هنـــرام ،از ایـــن مسیــــر  ،بیرون شدم

تـو کـــلاس عاشقــی  حــرفهای نـــا گفتــه  دارم

دلمــو بــه هــرکـی دادم  اخـرش ، مغمــوم شدم

افتاده کنار  یک پنجـره  و  زُل زده ام  به  آسمــون

یه نگاه به  من بکن ،کــه  از درون ، ویرون   شدم

دیـگه احساس جــوانی ،تـــو ی مــن تمـــوم شده

از جفای  روزگــار ، مُــردم و  نصــف  جــون  شدم

بـــه خــدا  اون  روزهـــای جوانیــم ، صبـــور بـــودم

امـا امــروز پـــر  غــــم، آروم  و  مهــربــون  شــدم

تــو بگیــر تنهائیمـــو ،کــه  آرزوم  فقـــط  تـــوئــــی

اگــه دست رد بــدی ،نمـــرده مــن  تمــوم  شدم


شعر از خودم..........................................